JeJak Rindu Yang Tersesat

Jejak-jejak rindu berserakan di tepian jalan…
Termangu dalam diam yang berkepanjangan…
Wajah-wajah beku menengadah dalam rona ketakutan..
“Kami tersesat”, jerit mereka pada Tuhan…
Kekasih hati t’lah lepas dari genggaman…
Ia tak lagi peduli pada rindu yang tak bertuan…

~Ѐ®ƊⓨϺⓐƳⓐ~

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s